Tak jak trudno sobie wyobrazić Szkocji bez gór Highlands, tak samo trudno bez symbolu, który jest zarazem godłem tej krainy czyli Ostu.

Roślina tak dumnie rośnie na wyżynnych i nizinnych obszarach Szkocji, ze względu na kolce, które chronią ją przez potencjonalnymi wrogami.

Istnieje kilka różnych legend, które mówią jak oset stał się symbolem Szkocji, ale w większości pochodzą one z czasów Aleksandra III, w szczególności wydarzeń związanych z Bitwa pod Largs z 1263r.

Często zapomina się, że Szkocja przez setki lat była częścią Królestwa Norwegii.

Do 1263r.  Norwegia miała niewielki wpływ na to terytorium. Zmienia się to dopiero, kiedy król Aleksander III proponuje,  że odkupi Hebrydy i Kintyre od nordyckiego króla Haakon IV. Myśl o uwolnienie króla Aleksandra od  niektórych jego bogactwa powoduje, że rozbudza  on na nowo skandynawskie wpływy w  Szkocji.

Późnym latem 1263r. król Norwegii Haakon, postanowił podbić Szkocję. Ruszył  on więc z pokaźną flotę łodzi wikingów na  szkockie wybrzeże.

Wichury i silne burze zmusiły niektóre statki na zatrzymanie się na plaży w Largs w Ayrshire. Legenda głosi, że w trakcie inwazji Normanów,  próbowali oni zaskoczyć śpiących Szkockich członków klanu.

Aby poruszać się chyłkiem pod osłoną ciemności normańczycy zdjęli obuwie. Natknęli się oni na  ziemię pokrytą ostem  i jeden z  ludzi Haakona niestety stanął na jednen z ostów i krzyknął z bólu, a tym samym ostrzegł członków klanu szkockiego o podstępie Normanów.

 Krzyk ostrzegł Szkotów, którzy pokonali Normanów w bitwie pod Largs, oszczędzając w ten sposób Szkocję od inwazji.

Ważną rolę, jaką odegrał oset  tak została doceniona, że oto  został on  wybrany jako godło Szkocji.

Pierwsze użycie Ostu jako  królewskiego symbolu Szkocji było na srebrnych monetach wyemitowanych przez Jakuba III w 1470r.

Mówi się, że Order Ostu, najwyższe wyróżnienie w Szkocji, została ufundowany  w 1540r. przez króla Jakuba V, który będąc uhonorowanym Orderem Podwiązki od wuja króla Henryka VIII w Anglii i Orderem Złotego Runa od Cesarza Francji, czuł się trochę niedowartościowany ze względu na brak możliwości nadawania orderu ustawionego przez niego samego.

Rozwiązał on tą sprawę  przez ustanowienie tytuł królewski Orderu Ostu dla siebie i swoich dwunastu rycerzy.

Wizytując jakie kolwiek miasto w Szkocji nie sposób nie mieć sposobności zobaczyć pięknego wizerunku Ostu. Jest on widoczny na każdym kroku, a przedmioty z jego wizerunkiem cieszą oko.